Πώς λειτουργεί ένας ανιχνευτής κίνησης;

Σε κάθε χώρο, είτε σπίτι είτε επαγγελματικό, υπάρχουν στιγμές που θέλουμε απλώς να ξέρουμε αν κάποιος πέρασε ή αν υπήρξε κάποια κίνηση που ίσως λανθασμένα εντόπισε ο συναγερμός. Για αυτόν τον σκοπό χρησιμοποιούνται οι ανιχνευτές κίνησης· μικρές συσκευές που παρακολουθούν διακριτικά τον χώρο και ενεργοποιούνται μόνο όταν αντιληφθούν παρουσία.

Πώς λειτουργούν όμως οι ανιχνευτές κίνησης; Τι ακριβώς ανιχνεύουν; Σαν πρώτη σκέψη, αυτό που θα απαντούσαμε όλοι είναι το προφανές: την κίνηση. Παρόλα αυτά, ο πιο συνηθισμένος τύπος ανιχνευτών, ο PIR, δεν “βλέπει” κίνηση όπως μια κάμερα. Ανιχνεύει θερμότητα, και συγκεκριμένα τις αλλαγές στην υπέρυθρη ακτινοβολία που εκπέμπουν τα σώματα. Ο άνθρωπος εκπέμπει θερμότητα περίπου 36–37°C, άρα όταν περνάει μπροστά από τον αισθητήρα, αυτός αντιλαμβάνεται μια αλλαγή στο θερμικό μοτίβο του χώρου.

Μέσα στον ανιχνευτή υπάρχουν δύο μικροί αισθητήρες υπέρυθρών που μετρούν τη θερμότητα του περιβάλλοντος. Μπροστά τους βρίσκεται το “μάτι” του ανιχνευτή, ένας ειδικός φακός Fresnel που χωρίζει τον χώρο σε ζώνες: Τις ψηλές ζώνες, όπου κινείται ο άνθρωπος, τις  μεσαίες ζώνες και τις χαμηλές ζώνες όπου εντοπίζει μικρά κατοικίδια. Ο φακός αποτελείται από πολλά μικρά τμήματα που εστιάζουν τη θερμότητα από διαφορετικές γωνίες. Έτσι, όταν κάτι θερμό περνάει από μία ζώνη, ο αισθητήρας βλέπει μια μικρή αλλαγή· όταν περνάει από πολλές ζώνες στη σειρά, η αλλαγή είναι πιο έντονη και ο ανιχνευτής καταλαβαίνει ότι πρόκειται για άνθρωπο. Αντίθετα, όταν κάτι κινείται χαμηλά  όπως ένα μικρό ζώο  επηρεάζει μόνο τις κάτω ζώνες, οι οποίες έχουν μειωμένη ευαισθησία, και έτσι αγνοείται.

Όταν κάποιος περνάει μπροστά από τον ανιχνευτή, η θερμότητα του σώματος αλλάζει το μοτίβο που βλέπουν οι δύο αισθητήρες. Ο ανιχνευτής συγκρίνει τα σήματα και, αν εντοπίσει ξαφνική διαφορά, καταλαβαίνει ότι υπάρχει κίνηση. Μόλις την επιβεβαιώσει, στέλνει σήμα στο σύστημα συναγερμού, όπως στο AJAX Hub.

Καταλαβαίνουμε λοιπόν, πως παρόλο που οι ανιχνευτές κίνησης  λειτουργούν απλά, χρησιμοποιούν μια έξυπνη διαδικασία που τους βοηθά να ξεχωρίζουν την πραγματική παρουσία από μικρές, αθώες κινήσεις, ώστε να μην ενεργοποιούν τον συναγερμό χωρίς λόγο.